Tijd voor iets nieuws

Op 4 februari 2026 staat de zon precies halverwege haar reis van de Steenbokskeerkring naar de evenaar. Astronomisch gezien bevinden we ons dan exact tussen winter en lente. Deze dag wordt een cross-quarter day genoemd en staat in verschillende tradities bekend als Imbolc of Maria-Lichtmis.

De aarde warmt langzaam op, de zon laat zich steeds vaker zien en de eerste bloemen steken voorzichtig hun kop op. De winter begint los te laten. Nog niet zichtbaar in volle bloei, maar voelbaar onder de oppervlakte.

Wat is Imbolc?

Imbolc wordt traditioneel gevierd vanaf de vooravond van 1 februari. Het Keltische festival begon op 31 januari en ook in Scandinavische landen kent men vergelijkbare vieringen rond deze tijd van het jaar.

Hoewel Imbolc vaak begin februari wordt gevierd, ligt het werkelijke rekenkundige middelpunt in 2026 op 4 februari. Een subtiel maar krachtig moment. De dagen lengen merkbaar en – soms bijna onzichtbaar – begint het leven zich weer te roeren. Dit is het stille keerpunt tussen winter en lente.

Een feest van licht, zuivering en belofte

Imbolc is een van de belangrijke jaarfeesten uit de voorchristelijke Keltische tradities en is nauw verbonden met de vruchtbaarheid van de aarde. Het was van oorsprong een ploeg- en zaaifeest: een moment waarop de akkers werden voorbereid op nieuw leven, geholpen door de kracht van de godin Brigid.

Imbolc staat voor purificatie, nieuw begin, groei en het ontwaken van nieuw leven na de lange wintermaanden. In veel tradities wordt dit moment gemarkeerd met rituelen die gericht zijn op reinigen en voorbereiden.

Die zuivering zien we ook terug in het gebruik om in februari een grote schoonmaak te houden. Niet alleen praktisch, maar symbolisch: afscheid nemen van de winter en ruimte maken voor de lente. De naam februari is hier niet los van te zien — februa betekent in het Latijn zuivering. Ook vasten hoort traditioneel bij deze periode.

De naam Imbolc komt vermoedelijk van het Oud-Ierse oimelc, wat “schapenmelk” betekent. Het verwijst naar de eerste ooien die weer melk geven, als voorbode van de geboorte van de lentelammeren. Een tastbaar teken dat de levenscyclus opnieuw op gang komt.

Later werd dit heidense feest opgenomen in het christendom en verbonden aan Sint-Brigida en Maria-Lichtmis. Toch bleef de essentie behouden: licht dat het wint van de duisternis, zuivering en de belofte van groei.

Brigid – hoedster van vuur en leven

Imbolc is onlosmakelijk verbonden met Brigid (of Brighid), de Keltische godin van vuur, smeedkunst, geneeskrachtige bronnen, vruchtbaarheid en huis en haard. Zij bewaakt de heilige vlam — letterlijk en symbolisch.

Om haar te eren werd het huis gereinigd. Niet alleen om schoon te maken, maar om bewust los te laten wat niet meer dient en ruimte te scheppen voor het nieuwe.

Vuur speelt een centrale rol tijdens Imbolc. Kaarsen, haarden en vuren symboliseren de toenemende kracht van de zon en het ontwaken van de levenskracht in de natuur. Het is een lichtfeest, waarin hoop en wedergeboorte worden gevierd.

Imbolc en het wiel van de vier richtingen

Imbolc valt tussen Midwinter (winterzonnewende) en de Lente-equinox. Het markeert het eerste echte begin van de lente. Op het wiel van de seizoenen hoort Imbolc bij het noordoosten. In het wiel van de levensfasen staat het noordoosten voor conceptie: het allereerste begin van het leven.

Dit is het moment waarop de vonk overspringt.
Nog pril, nog kwetsbaar — maar vol potentie.

Energetisch is dit een krachtige tijd om iets nieuws te zaaien. Niet door direct in actie te schieten, maar door intentie te zetten. De visie mag ontstaan. De eerste plannen mogen zich voorzichtig vormen. Wat later tot bloei komt, vindt hier zijn oorsprong.

Wat wil jij laten groeien?

Dit moment in het jaar nodigt uit tot verstilling.
Tot luisteren naar wat in jou wakker wil worden.

Wat wil jij dit jaar manifesteren?
Welke intentie mag je voeden, verzorgen en beschermen, zodat zij in de komende maanden kan uitgroeien tot iets tastbaars?

Zoals de aarde zich voorbereidt op nieuw leven, zo mogen ook wij ruimte maken.
Door los te laten wat niet meer dient.
Door licht toe te laten.
En door te vertrouwen op het natuurlijke ritme van groei.

De lente is onderweg.
En alles begint met één vonk. ✨

Hieronder vind je een eenvoudig ritueel om uit te voeren rond deze periode.

Ruimte maken voor het nieuwe – een ritueel

Dit moment in het jaar nodigt uit tot verstilling.
Tot luisteren naar wat nog klein is, maar al wel klopt.

Neem even de tijd en voel naar binnen:

• Wat in mij wil dit jaar geboren worden, ook al is het nog vaag?
• Welke intentie vraagt om zorg, aandacht en bescherming?
• Wat mag ik loslaten om ruimte te maken voor iets nieuws?

Je hoeft het nog niet te weten.
Het zaad mag eerst gewoon zaad zijn.

Een eenvoudig ritueel

Dit ritueel kun je doen rond 1–4 februari, op een moment dat voor jou goed voelt.

1. Steek een kaars aan
   Liefst wit of lichtgeel. Sta even stil bij het licht en de terugkeer van de zon.
2. Zuiver je ruimte
   Door te luchten, op te ruimen, of met rook van salie, palo santo of een andere kruid dat voor jou klopt. Laat de winterenergie bewust los.
3. Zet een intentie
   Schrijf één woord of zin op dat staat voor wat jij wilt laten groeien dit jaar. Niet wat je móét bereiken, maar wat geboren wil worden.
4. Sluit af in stilte
   Leg het briefje bij de kaars of op een plek die voor jou betekenisvol is. Laat het daarna los. De groei volgt haar eigen ritme.

Geen haast.
Alleen aandacht.

De lente werkt al onder de oppervlakte.
En jij ook. ✨

---

Geïnspireerd door:

https://nl.wikipedia.org/wiki/Imbolc

https://castlefest.nl/nl/nieuws/vana-grimoire-imbolc

https://www.beleven.org/feest/imbolc

globalheart.nl/spiritualiteit/wat-is-imbolc-hoe-het-te-vieren